Распонот на неговите раце е околу 2м10, но неговата прегратка од вчера може да собере цела земја. Орландо Гил качи цела нација на грб и сам ја покори фудбалската суперсила, Германија, елиминирајќи ја од продолжението на Светското првенство.
Жестокиот голман на Парагвај, од синоќа, стана национален херој за државата од приближно 6 милиони жители во „срцето на Америка“.
Неговиот настап во натпреварот од осминафиналето на Светското првенство против Германија беше сензационален, не само во изведувањето на пенали, на кои постигна три голови, туку и во текот на сите 90 минути и продолженијата.
И ако за Парагвајците тој е новиот херој, за неговото семејство, неговата сопруга и нивниот син, тој е нивниот сопствен… супермен. Неговата приказна е шокантна и полна со вистина, љубов и самоодрекување. Само поради таа причина, тој заслужува малку повеќе од останатите да ужива во неа со својата душа, дури и ако патувањето на Парагвај до Светското првенство не продолжи понатаму.
Пред околу една година, неговата сопруга објави нешто на интернет што речиси никој не го прочита.
„Кога се роди Лаути, немавме ништо. Нашиот син се бореше за својот живот, а неговиот татко беше секогаш тука! Тој продаде сè, го продаде својот дрес од репрезентацијата до 20 години (не можеше да го задржи како сувенир), ја продаде својата облека, патиките – буквално, продаде СÈ! И бевме толку тажни што се молевме на Бога и плачевме за она што го доживуваме денес, и Тој ги услиши нашите молитви. Не беше лесно и ништо никогаш нема да биде, но со љубов и жртва, сè е можно. Се надевам дека целиот свет знае колку големо срце имаш и колку сакаш да продолжиш да растеш! ЈАС И ТВОЈОТ СИН ТЕ САКАМЕ И СМЕ ТОЛКУ ГОРДИ НА ТЕБЕ.“
Пораката стоеше таму, незабележана сè додека неговите одбрани против Турција не ги натераа луѓето да побараат кој е тој. Така, оваа објава стана вирална и сите почнаа да бараат повеќе за 26-годишниот голман.
Кога судбината го погоди, но не го фрли на колена
Пред четири години, тој беше принуден да продава облека, обувки, маици и сè друго што го поседуваше за да го издржува своето семејство. Орландо Гил остана само со ракавиците. Сè друго продаде. Неговиот син, Лаутаро Даниел, беше болен. Гил никогаш не зборуваше детално за тоа. Тој играше во академиите на Клуб Спортиво Сан Лоренцо – тимот од неговиот роден град – и не можеше да си ги дозволи трошоците: болнички сметки, комуналии, бензин. Беше невозможно да се покрие сè без да се направат дополнителни жртви.
Тој дури и го продаде дресот што го носеше на Јужноамериканското првенство до 20 години во 2019 година, настан што го исполни неговиот доживотен сон да ја претставува својата земја.
Шокантна објава на неговата сопруга
„8 декември 2022 година, датумот кога умрев и повторно се родив, најтешкиот датум, а воедно и датумот што ми ја даде радоста да станам мајка за прв пат! Датум полн со толку многу емоции. Моето бебе требаше да се роди на 31 декември, но се роди порано поради здравствени проблеми, што доведе до тоа да бидам хоспитализирана на 30 ноември со многу болки. Не можев повеќе да издржам! На 7 декември, решија да го предизвикаат породувањето по природен пат и ми дадоа силни лекови за предизвикување контракции. Отидов наутро и ја напуштив породилната сала на полноќ, но бебето не можеше да се роди. Се обидоа повторно на 8 декември. Влегов во породилната сала во 10 часот наутро, но кога дојде полноќ, сè уште не можев да се породам. Имав болки, плачев, врескав, но успеав да издржам. Во 1 часот по полноќ, доживеав срцев удар од сите лекови што ми ги даваа за да се обидам да се породам по природен пат! Чувствував како да умирам и се молев да го видам сопругот за да го замолам да се грижи за моето бебе.
Решија итно да ме оперираат (имаа 10 минути да ми го спасат бебето). Чувството беше ужасно. Сонот да го видам синот ми одеднаш го снема, како и моите молитви… Успеаја да нè спасат и двајцата, но моето бебе мораше да биде примено на интензивна нега и имав многу тешко закрепнување.
Десет дена болка и повторно плачење откако го видов моето бебе на интензивна нега со толку многу апарати и интравенозни уреди, и го гледав како плаче постојано.
Тоа беше најголемата и најсилната болка што некогаш сум ја доживеала! Штом излеговме од операција, со модринки и како претепани, јас и сопругот заспавме во колата. Плаќевме двајцата и поради физичка и емоционална болка!
Поминавме низ многу тешки времиња, но секогаш бевме заедно и му верувавме на Бога. И денес сакам да споделам со вас дека ја надминавме оваа тешка ситуација и сме дома! Сакам да им се заблагодарам на сите за нивните молитви и поддршка, особено на оние кои знаеја низ што поминавме. Ти благодарам Боже за мојата можност“, напиша сопругата на Гил.
Орландо започнал да игра како централен напаѓач, но станал голман
Орландо (26), голман на Сан Лоренцо де Алмагро во Аргентина, играл како напаѓач како млад и бил највисокиот играч во тимот, но еден од неговите први тренери му понудил избор: „Или ќе влезеш во голот или ќе седнам на клупата“.
Изборот на тренерот му го промени животот. Сепак, тој сè уште има слабост кон пеналите: „Понекогаш го молам тренерот да ми дозволи да изведам еден…“ Вчера, сепак, не мораше да шутира, бидејќи неговото присуство под стативите беше крунисано со целосен успех.
Парагвај ги загуби последните три Светски првенства. Во 2010 година, предводени од Санта Круз и Нелсон Валдез, тие стигнаа до четвртфиналето – нивниот најдобар настап во историјата. Тешко дека и покрај квалификациите, би се повторил тој подвиг, но приказната на Гил нè учи дека можете повторно да се кренете дури и кога немате ништо.
