Земја од еврозоната официјално се спротивстави на комеморативната монета предложена од Бугарија на која пишува „бугарска азбука“ . Земјите-членки беа известени од Софија за овој предлог на 20 мај, според протечен документ од Советот на ЕУ. На монетата има кирилични букви и според некои извори, Атина наводно инсистира на името „кирилица“, а не „бугарска азбука“ .
Како што веќе објавивме, нема официјална потврда дека е тоа Грција, освен дека земја членка на евро-зоната се противи на објавувањето на монетата. Земјата што го поднела приговорот не е спомената во документите на Советот на ЕУ. Бугарските социјални мрежи и медиуми, исто така, ги споменуваат Словачка, Хрватска и други земји од еврозоната меѓу можните иницијатори.
Противењето се потпира на употребата на терминот „бугарска азбука“, наместо пошироко користениот термин „кирилица“, избор што предизвика реакции поради неговите историски и културни импликации.
Софија долго време тврди дека Првата бугарска држава била главен центар за развој и ширење на кирилицата во 9 и 10 век, преку литературните училишта во Преслав и Охрид. Сепак, ексклузивната поврзаност на азбуката со бугарската историска традиција останува предмет на спор во делови од регионот, особено во Македонија, каде што културното наследство на Охрид е поврзано со сопствените наративи за национален идентитет.
Според EUalive, изборот на оваа терминологија е поврзан со иницијативите преземени во претходните години од страна на ВМРО на Красимир Каракачанов за замена на терминот „кирилица“ со терминот „бугарска азбука“ во официјалните документи.
Во продолжение текстот во EUalive:
Надвор од овој специфичен спор, случајот повторно ја разгоре дебатата за начинот на кој балканските држави управуваат со прашањата за историјата, идентитетот и културното наследство, дури и во рамките на европските институции. Во грчкиот случај, развојот доаѓа покрај низа регионални прашања што остануваат отворени, од спроведувањето на Преспанскиот договор и употребата на уставното име „Република Северна Македонија“ до прашањата што се појавија од време на време во грчко-италијанските поморски договори и заштитата на правата на грчкото национално малцинство во контекст на процесот на пристапување на Албанија во Европската Унија.
Соочени со овие предизвици, Атина првенствено избра да управува преку дипломатски канали и европски институции, обично избегнувајќи јавно ескалирање на разликите. Овој пристап е клучна карактеристика на грчката надворешна политика во последните години и го одразува приоритетот даден на институционалното управување со регионалните прашања.
Случајот со бугарското комеморативно евро е потсетник дека на Балканот, дури и прашањата што на прв поглед изгледаат симболични можат да добијат пошироки политички димензии. Историската меморија, културното наследство и конкурентските национални наративи продолжуваат да влијаат врз меѓудржавните односи, дури и во рамките на европската интеграција.
Во време кога Југоисточна Европа бара нови рамнотежи во рамките на променливата геополитичка средина, контроверзноста околу „бугарската азбука“ покажува дека дискусиите за минатото остануваат неразделно поврзани со политичките избори на сегашноста.
Контроверзноста околу бугарското комеморативно евро покажува дека историјата и идентитетот продолжуваат да бидат активни фактори во балканската политика, дури и во рамките на Европската Унија. Надвор од самата валута, случајот ги истакнува различните пристапи што државите во регионот ги преземаат за промовирање на своите национални наративи и интереси. Инцидентот потврдува дека во Југоисточна Европа, споровите околу културното наследство остануваат тесно поврзани со современата дипломатија и регионалните рамнотежи, пишува EUalive.
