„Не е толку комплицирано“, вели Лeзи, Русин кој сега се бори заедно со украинските сили и ги опишува своите први акции против руските железници. Tоа е негова лична проценка за ранливоста на одредени инфраструктури и признание на човек кој одлучи да се спротивстави на московскиот режим.
„Секако, потребни се подготовка и планирање, не е игра“, додава тој, криејќи го лицето додека зборува во близина на фронтовската линија.
„Кој може да го направи тоа? Можеби повеќе отколку што замислувате. Така се чувствував тогаш, и така се чувствував кога решив да ја напуштам Русија“, вели Лези.
Од саботажа до фронтовската линија
Лези сведочи дека учествувал во палење на железнички објекти и електрични мрежи во регионот Волга, дела што ги опишува како „опасни“ и кои, признава, го чинеле психолошки и физички.
На крајот ја преминал границата пеш и се приклучил на украинската армија, каде што сега се бори во „мртвата зона“, ретко населен и опасен фронт каде што двете страни се скриени со беспилотни летала и постојано се следат.
„Се чувствувам побезбедно тука“, вели тој. „Во Русија постојано се плашев за мојот живот, еден погрешен коментар, еден збор во погрешно друштво, и тоа можеше да те чини. Тука, се бориш на теренот, а има јасен противник. Ти или тие.“
Руска легија во служба на Киев
Лези е член на Слободната руска легија, група руски волонтери кои се борат под надзор на украинското разузнавање. Легијата тврди дека е група од стотици луѓе – Руси кои, доколку се вратат во Москва, ќе се соочат со обвиненија за предавство.
Припадници на вакви формации се пријавени во борбите во покраината Сум, пеколот Бахмут и јужната линија на фронтот. Во исто време, Киев ги интензивираше и операциите на руска територија, со напади врз рафинерии, електрани и друга критична инфраструктура, честопати со дронови со долг дострел.
Етичка дилема и правен ризик
Приказни како онаа на Лези истакнуваат двоен проблем: ескалацијата на војната на ниво на инфраструктура и внатрешната дезинтеграција на руската држава, при што граѓаните се свртуваат против сопствената држава. Во исто време, тие ја осветлуваат бруталноста на правната рамка: во Русија, ваквите дејствија се сметаат за предавство и се казнуваат со екстремна строгост.
Важно е да се напомене дека овој текст нема да опишува техники или методи за предизвикување штета или саботажа. Приказните што се слушаат на бојното поле се корисни за разбирање на мотивациите и последиците, а не како водич за дејствување.
Од бегство до посветеност
Приказната на Лези завршува со едно по лично признание: неговиот избор да се бори против земјата на неговото раѓање не бил направен лесно.
„Јас сум во војна со оние кои беа сакани од моето семејство“, вели тој. „Но, за мене, сега, ова е прашање на опстанок и достоинство“.
Неговата порака, како и приказните на други Руси кои се приклучиле на странски доброволни единици, покажуваат дека војната надвор од државите има и лични, фрагментарни делови: идеологии, стравови и одлуки кои радикално ги менуваат животите на луѓето и географијата на конфликтот.
Извор: CNN










