- Центрите за враќање треба да започнат што побрзо со работа
- Велика Британија, која повеќе не е членка на ЕУ, во последните години имаше свои негативни искуства со Руанда
- За 700 милиони фунти (810 милиони евра), инвестирани во проектот од неколку конзервативни влади, само неколку мигранти беа репатрирани
Освен домаќинот Данска, земјите за кои станува збор се Германија, Холандија, Грција и Австрија. Австрискиот министер за внатрешни работи Герхард Карнер (ÖVP) претходно повтори дека целта на центрите за враќање е „одржливо да се демонтира бизнис моделот на мафијата за шверц на луѓе“.
Темата беше во центар на вниманието на македонската јавност, по потпишувањето на договорот со Велика Британија за стратешко партнерство, Меѓутоа, споменатите пет земји членки на ЕУ, според неофицијалните информации на германските медиуми, преговараат со Руанда и Уганда.
Слушајте радио во живо
Петте земји не сакаат да откријат повеќе детали за ова прашање, делумно за да избегнат ослабување на нивната преговарачка позиција. Грчкиот весник „Катимерини“ објави кон средината на август, повикувајќи се на дипломатски извори, за преговорите со Уганда. Според извештајот, објект таму за 10.000 луѓе би можел да започне со работа во 2027 година и првично да служи како пилот-проект. „Катимерини“ ја спомена Руанда како можна алтернатива. Кенија, исто така лоцирана во Источна Африка, беше разгледана, но очигледно оттогаш е исклучена.
Прочитајте повеќе и за ова:
Германското списание „Шпигел“ минатата недела објави дека Германија, Австрија, Данска, Грција и Холандија се подготвуваат да испратат делегација во Руанда за да разговараат за формирање центри за одбиени баратели на азил.
Сите пет земји изјавија дека имаат намера да воспостават вакви „центри“ надвор од Европската Унија до крајот на годината, по усвојувањето од страна на Европскиот парламент во јуни на закон со кој им се дозволува на земјите-членки да го сторат тоа, што предизвика негодување кај организациите за човекови права.
„Посетата навистина се одржа и преговорите се во тек“, потврди за АФП министерот за надворешни работи на Руанда, Оливие Ндухунгирехе, но одби да даде дополнителни информации за разговорите или евентуален распоред.
Владата во Кигали на почетокот на месецот посочи дека започнала „прелиминарни разговори“ со неколку европски земји за транзитни центри за мигранти, без да прецизира за кои земји станува збор.
Прочитајте на темата:
„Сѐ укажува на тоа дека Македонија ќе прими мигранти“ – Пивоваров за нивното згрижување
Велика Британија, која повеќе не е членка на ЕУ, во последните години имаше свои негативни искуства со Руанда: Кога првите мигранти кои се соочуваат со депортација требаше да бидат префрлени од Велика Британија во Руанда во 2022 година, интервенираше Европскиот суд за човекови права (ЕСЧП), дел од Советот на Европа. Следеше правна битка. Врховниот суд на Велика Британија на крајот го прогласи договорот за азил за незаконски. За 700 милиони фунти (810 милиони евра), инвестирани во проектот од неколку конзервативни влади, само неколку мигранти беа репатрирани. Ова беа трошоците што ги наведе новата лабуристичка влада по изборите во 2024 година, кога ја заврши авантурата во Руанда.
При потпишувањето на договорот за стратешко партнерство со Македонија, британскиот секретар за надворешни работи, Дејвид Леми, ги наведе областите за соработка.
– Преку ново стратешко партнерство, ја зајакнуваме соработката со Македонија за зголемување на инвестициските можности, справување со нелегална миграција и зајакнување на заедничката безбедност, напиша Лами.
Во меѓувреме Италија се соочи со правни пречки откако еднострано воспостави два центри во Албанија, земја која сè уште не е членка на ЕУ. За разлика од Центрите за враќање, овие центри првично беа наменети за сместување на до 36.000 мигранти годишно, додека италијанските власти ги обработуваа нивните барања за азил во забрзана постапка. Поради проблемите со кои се соочија, само неколку стотици луѓе што пристигнаа во Италија беа префрлени на албанска територија – и тоа само со цел депортација. Центрите за азил затоа во суштина беа користени за притвор до депортација. Многу притвореници мораа да бидат вратени во Италија со судска одлука. Европскиот суд на правдата (ЕСП) сè уште не донесе конечна одлука за ова прашање. Сепак, десничарската италијанска влада под премиерката Џорџија Мелони го промовира својот „албански модел“ низ цела Европа.
